" En wat is het belangrijk om gezien te worden als een ‘gelijke’! Dan stijgt mijn gevoel van eigenwaarde."

Mieni


Wie waterpijp zal lezen zal misschien een associatie krijgen met bijvoorbeeld drugs, wat gerookt kan worden in zo’n waterpijp. Maar in dit stukje geen drugs en ook een keer geen citaat. Nee, dit stukje gaat over de gevolgen van de bewonersvakantie van Woonzorgnet naar de stad Marrakech in Marokko, enkele weken geleden. Ik ben zelf niet mee geweest, maar hoorde wel mooie verhalen en ik zag ook vele foto’s van met name de grote markten in Marrakech.

Nu mocht hier een stagiaire mee op de vakantie, als afscheidscadeau. En wat kreeg deze stagiaire nog meer als cadeau tijdens zijn afscheidsfeestje? Natuurlijk…….een waterpijp! De stagiaire maakte onmiddellijk de pijp gebruiksklaar, met fijne kruiden erin. Ikzelf moest terugdenken aan mijn jonge jaren, waarin ik een keer wiet rookte uit een waterpijp; overigens niet aan te raden, want ik raakte ‘ knock-out’ . Zo durfde ik aanvankelijk de kruiden niet te roken, vanwege de ervaring met die wiet.

Echter iedereen tijdens het afscheidsfeestje, zoals de woonbegeleiders en onze teamleider ‘ lurkte’ aan de waterpijp en uiteindelijk ikzelf ook.

Wat ik nu probeer te vertellen met dit verhaal is het sterke gevoel van ‘gelijkheid’ tussen ons allen: bewoners en personeel. Iedereen rookte mee en dat was uniek voor mij, want op de GGz (waar ik 13 jaar woonde), was dit geval van gelijkheid er niet. Dronk ik bijvoorbeeld een glas wijn, dan zei de  verpleging aldaar “dat doen normale mensen alleen in het weekend”. Normale mensen?! Zijn wij bewoners dat dan niet? Natuurlijk wel! Wij zijn allemaal burgers van onze samenleving: ziek of niet ziek, blank of gekleurd, arm of rijk. We horen allemaal bij elkaar. En dit gevoel werd bevestigd bij mijn ervaring met het roken van de waterpijp, waaraan iedereen deelnam. ‘Jezelf zijn’, de slogan van Woonzorgnet werd weer eens dubbel en dwars waarheid. Bovendien was het nogal komisch om met z’n allen aan die waterpijp te zuigen; we belandden een beetje in de hippietijd en sommigen werden zelfs wat lichter in het hoofd van de zoete kruiden.

Samen iets ondernemen zoals dit verhaal vertelt, is erg leuk en geeft een gevoel van gelijkheid en gezelligheid. Wat zou ik trots zijn geweest als de verpleging van de GGz ons had zien feesten met die waterpijp! En wat is het belangrijk om gezien te worden als een ‘gelijke’! Dan stijgt mijn gevoel van eigenwaarde. Pas dan kun je ‘beter’ worden en deelnemen aan onze samenleving, is mijn mening.

Kortom, jezelf zijn en elkaar hierin respecteren. Dat heb ik weer ervaren onder andere door ‘onze’ waterpijp. Zo heb ik toch iets meegemaakt van de trip naar Marokko.

Mieni

terug naar overzicht